Kościół Niepokalanego Poczęcia Naszej Pani

Historia kościoła

Zanim w Peacehaven wybudowano kościół, miejscowi katolicy musieli dojeżdżać do kościoła w Newhaven. Tak więc historia powstania naszej parafii jest związana z Newhaven.

Spis faktów
Pierwszy chrzest Pierwszy pogrzeb Pierwsza Komunia Święta Pierwszy ślub Średnie datki na kościół (ok.1900)	15 września 1895 15 września 1895 2 stycznia 1902 wrzesień 1909 2 szylingi i 6 pensów (ok. 12p)

W 1895 założono w Newhaven misję, którą w 1902 na polecenie Kardynała Bourne, Biskupa Southwark przejęli bracia asumpcjoniści. W następstwie tego duszpasterzami kościoła w jego początkowym okresie byli francuscy misjonarze. Pierwszym księdzem parafii był O. Barnaby Gizaud.

Kościół zaczął swą działalność w dawnym budynku kościelnym. Budynek ten wzniesiono pomiędzy Horsham Avenue i Edith Avenue kończąc jego budowę około 1924 r.

Traktowano go jednak jako budynek tymczasowy

I jako budynek kościoła w 2001...

I kościół Niepokalanego Poczęcia jakim go widzimy dzisiaj, zbudowany w 1963r.

Parafianka Phyllis Panario przyjechała do Peacehaven jako młoda osoba w 1945r. Ma w pamięci zupełnie inny kościół niż ten dzisiejszy. W tamtym czasie budynkiem kościelnym był (dzisiejszy stary kościół). W miejscu sceny znajdował się ołtarz. Po jednej stronie znajdował się ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa, po drugiej kaplica Luwru z figurą św.Bernadetty. Konfecjonał z czasem zamieniono w kuchnię no i jak na tamte czasy przystalo była też jedna toaleta. Na tyle kościoła znajdowały się organy. Wieżyczka kościoła miała 5 elektronicznych dzwonów. Z powodu narzekań sąsiadów nie były tam one długo, dlatego też obecnie dzwonnica stoi pusta.

Księża posługujący w parafii przyjechali z Newhaven. Był nim o.Charles( osoba wiekowa , pochodząca z Alzacji) którego wspomagał w posłudze o. Delphin (francuz). Należeli oni do Zgromadzenia Asumpcjonistów. Ponieważ niedzielne autobusy kursowały rzadko trudno im było dojeżdżać do Peacehaven. (Jak widać niektóre rzeczy nigdy się nie zmieniają!) W wyniku czego niedzielna Msza św. była trochę nietypowa. Komunię Świętą trzeba było 'zamawiać 'z wyprzedzeniem. Sama Komunia Św. miała miejsce o godz. 10.00 , a Mszę św. bez Komunii Św. odprawiano o 10.30. Dni powszednienie nie stanowiły problemu jako że autobusy kursowały normalnie, a Mszę św. odprawiano o 8.00.

Wszystkie chrzty, Pierwsze Komunie Święte, śluby i pogrzeby miały miejsce w Newhaven. Nawet bierzmowania odbywały się inaczej. Jest to obecnie normą, że dzieci w wieku 14 lub 15 lat bierzmuje się w katedrze Arundel. W tamtych czasach i stosunkowo niedawno temu dziecko przystępowało do Sakramentu Bierzmowania po przyjęciu Pierwszej Komunii Świętej , ale już przy najbliższej wizycie biskupa, czyli mniej więcej raz na trzy lata. Uroczystość bierzmowania była też o wiele krótsza. Arundel nie była w tamtym czasie katedrą ale dużym kościołem pw. Najświętszej Marii Panny i św. Philipa Nerii ( później znany jako kościół pw. Najświętszej Marii Panny i św. Philipa Howard – nie tego samego świętego).

Parafianka Phyllis pamięta niedzielne Msze św. w których brało udział około tuzina osób. Prawie wszyscy parafianie byli emerytami.( Podobnie jak dzisiaj)

Po przeciwnej stronie ulicy znajdowała się żeńska szkoła katolicka (obecny budynek szkoły podstawowej). Ponieważ było tylko kiloro dzieci katolickich nie istniała ona długo. Przed 1950r. przeniesiono dwie mieszkające tu zakonnice do ich zgromadzenia w Summers Place, w Billingshurst, a reszta jak wiemy to już historia.

Wkrótce po zakończeniu II Wojny Światowej podarowano pokaźną sumę pieniędzy na naprawę uszkodzonego bombardowaniami kościoła w Newhaven i na powstanie nowego budynku kościoła w Peacehaven. Nowy kościół zbudowano w 1963r. Kosztował £15,000. Nowe budynki które miały powstać, stały się punktem zwrotnym w historii kościoła, porzynosząc więcej radości i nieszczęść niż można było przewidzieć. Muriel Harvey twierdziła jeszcze za życia, iż liczba parafian mogłaby znacznie wzrosnąć gdyby tylko parafia miała swojego proboszcza.

Miała rację.

W swoim testamencie zapisała £5 000( pokaźną sumę jak na tamte czasy) na wybudowanie plebanii. Wiadomość ta pojawiła się również w lokalnej gazecie.

Dodatkową korzyścią posiadania własnej plebanii była możliwość organizowania różnego rodzaju imprez.

Układ nowego kościoła nie zmienił się od lat 60 tych. Widoczną zmianą jest umiejscowienie konfesjonału. Pocztąkowo był to malutki pokoik połączony z zachrystią od lewej strony. Wraz z rosnącą liczbą ministrantów ( a mieliśmy ich wielu) przebito dziurę w ścianie i przeniesiono konfesjonał na tył kościoła w miejsce dwnego zaplecza. W marcu 2007 organy i chór przeniesiono na tył kościoła.

Nasz kościół posiadał również kamienną chrzcielnicę ( zaplecze było chrzcielnicą) ufundowaną przez państwo Schlinger. Kiedy w kościele zmeniono sposób w jaki dokonuje się obrzędu chrztu, kamienną chrzcielnicę usunięto.

Tabernakulum było darem od pani Stirrup dla upamiętnienia jej zmarłego męża.

Obecny kościół to prosperująca parafia. Odbywa się tu kilka imprez społecznych rocznie. Mamy grupę modlitewną i organizujemy wiele imprez w celu zdobycia środków finansowych. Corocznie wielu członków w naszej parafii odbywa pielgrzymkę do Lourdes.

Liczba wiernych według ostatnio przeprowadzonego spisu to 250 osób, z czego 200 osób uczestniczy regularnie na niedzielną Mszę św.

Dla pomyślnego rozwoju parafii niuniknionym było posiadanie plebanii. Okres ten przerwał tragiczny wypadek. Do nieszczęścia doszoło w Wielki Czwartek 2001r. kiedy to pożar zniszczył znaczną część plebanii , a co najgorsze, ofiarą ognia padła osoba drogiego nam księdza Patricka Emmanuela, ku ogromnemu zaskoczeniu wszystkich. W jego pogrzebie, który odbył się dnia 30 kwietnia 2001r. wzięło setki osób, Jego Ekscelencji księdzu Hull odprawiającemu Mszę św. towarzyszyło dwunastu duchownych.

Od czasu tego pamiętnego zdarzenia wiele się wydarzyło.

Zebrano środki pieniężne na ufundowanie dwóch pomników upamiętniających księdza Pata.
Mamy również nowy komplet kielichów mszalnych i cyboriów.

Nasza parafia gościła kilku tymczasowych duszpasterzy, obecnym proboszczem parafii jest ksiądz Tom Ryan.

Wyburzono plebanię i nowy budynek kościoła zajął jego miejsce. Nieoficjalne jego otwarcie miało miejsce po wieczornej Mszy św. o godz. 18.30 w sobotę 15 października, natomiast oficjalnie w niedzielę 22 stycznia 2006 z udziałem Biskupa Kierona.

Dawny budynek kościoła wyburzono 26 listopada 2005r. Ostatną Mszę św. odprawiono w nim pod koniec września 2005r.

Obecnie patrzymy z nadzieją w przyszłość i pozostajemy w modlitwie. Ponad wszystko jednak modlimy się o dalszą pomyslność naszej parafii. Modlimy się również, aby wszystko to czego nauczył nas o.Pat nie poszło w zapomnienie.

Pokój niech będzie z wami.

Mapa serwisu Administrator login Administrator strony